| Lamelparket,
laminaat en houten vloeren leveren wij in Leeuwarden
Zoektermen voor houten vloeren in Leeuwarden
parket Leeuwarden, parketvloeren
Leeuwarden, plankenvloer Leeuwarden, planken vloer
Leeuwarden, parketvloer Leeuwarden, houten vloeren
Leeuwarden, houten vloer Leeuwarden
Zoektermen voor laminaat vloeren
in Leeuwarden
laminaat Leeuwarden, laminaat
leggen Leeuwarden, laminaatvloeren Leeuwarden, laminaat
vloeren Leeuwarden, laminaat outlet Leeuwarden
Zoektermen bewerkte houten
vloeren in Leeuwarden
vergrijsd eiken Leeuwarden, vergrijsd hout Leeuwarden,
verouderde planken vloer Leeuwarden, verouderde vloeren
Leeuwarden, verouderde houten vloer Leeuwarden, gerookte
eiken vloeren Leeuwarden, gerookt eiken vloer,
getrommelde planken vloer Leeuwarden, getrommeld parket
Leeuwarden, getrommelde houten vloer Leeuwarden
Leeuwarden (Sound uitspraak (info·uitleg)) (Stadsfries:
Liwwadden of Leewadden; Fries: Ljouwert (Sound uitspraak
(info·uitleg))) is de hoofdstad van de Nederlandse
provincie Friesland en ook de hoofdplaats van de
gelijknamige gemeente Leeuwarden.
Op 1 januari 2010 telde de gemeente 93.583 inwoners.
Belangrijke sectoren in de stad zijn de financiële en
zakelijke dienstverlening, de overheid en de
non-profitsector. De stad is één van de Friese elf
steden en voert als gemeenteslogan 'Kijk, dat is het
mooie van Leeuwarden!'. Ontstaan
De geschiedenis van Leeuwarden gaat terug tot in de
Romeinse tijd. Toen woonden er al mensen op de plek waar
nu de Oldehove staat. Leeuwarden is ontstaan op terpen
die werden opgeworpen aan een inham van de Middelzee die
later dichtslibde en werd ingepolderd. De riviertjes Ee,
Vliet en Potmarge mondden bij deze terpen uit in zee. De
terpbewoners hielden zich bezig met landbouw, visserij
en scheepvaart. Leeuwarden lag gunstig aan zee en
onderhield handelscontacten met andere handelsplaatsen
zoals Lübeck en met de Oostzeelanden. Op de terpen
ontstonden drie nederzettingen: Oldehove, Nijehove en
Hoek.
Oldehove, dat van oudsher een uithof van het klooster
Corvey in Duitsland was, had in het midden van de
twaalfde eeuw al een kerk, gewijd aan de heilige Vitus.
In akten uit de veertiende eeuw komt de Sint-Vituskerk
van Oldehove voor onder de naam Liiewardensis. In 1285
stond Leeuwarden al als stad te boek in een Duitse
handelsakte.
Tussen 1200 en 1300 slibt de Middelzee dicht en nam de
handel af vanwege het ontbreken van een haven. De nadruk
van de handel werd toen meer gelegd op de nabije regio.
In 1392 stonden de omringende grietenijen (gemeenten) de
magistraat van de stad hoge rechtspraak toe.
Stadsrechten
In januari 1435 werden Oldehove, Nijehove en
Hoek samengevoegd tot één stad, Leeuwarden, die
in datzelfde jaar stadsrechten kreeg.
De vijftiende eeuw werd beheerst door de strijd
tussen Schieringers en Vetkopers. In het
algemeen schaarden de steden en het platteland
zich achter de Schieringers. Leeuwarden was het
bolwerk van de Vetkopers. De partijstrijd leidde
tot de bouw van nieuwe verdedigingswerken. Het
intern verdeelde Friesland werd rond 1500
onderworpen door Albrecht van Saksen.
Na de onderwerping door Albrecht van Saksen werd
Leeuwarden de zetel van het Hof van Friesland
dat zich bezighield met bestuur en rechtspraak.
Dit college kreeg in 1571 een eigen onderkomen,
de Kanselarij. In dezelfde tijd werd in
Leeuwarden ook het kerkelijk gezag gevestigd. De
Sint-Vituskerk werd de zetel van de deken en de
belangrijkste kerk van Friesland. Alle
landsheren en stadhouders werden in deze kerk
ingehuldigd. In 1559 werd Leeuwarden tot
bisschopszetel verheven van het nieuw opgerichte
bisdom Leeuwarden. Cunerus Petri, de enige
bisschop, belandde bij de calvinistische
machtsovername korte tijd in het gevang en
vertrok daarna definitief uit Friesland. De
Sint-Vituskerk werd in de jaren 1595 en 1596
wegens verregaande bouwvalligheid afgebroken.
De zestiende en zeventiende eeuw vormden een
gouden tijd voor Leeuwarden. Leeuwarden kreeg
aanzien doordat het eeuwenlang de residentie
werd van de Nassau's die stadhouder werden van
de noordelijke provincies. Zij woonden in het
Stadhouderlijk Hof met hun hofhouding, nu
functioneert het gebouw als hotel. In 1747
verdween de residentie van de Nassau's. In deze
eeuwen kwam de stad ook tot grote bloei. Het
aantal inwoners steeg van 5000 rond het jaar
1500 tot 16.000 in 1650. Dit kwam mede doordat
Leeuwarden in de Republiek relatief makkelijk te
bereiken was. Er waren destijds veerdiensten
naar onder andere Groningen, via de Dokkumer Ee
en de Stroobosser Trekvaart en Amsterdam via
Harlingen over de Zuiderzee. Met plaatsen die
dichterbij lagen werd veel handel gedreven door
middel van smalle zeilscheepjes. Trekschuiten
die door paarden op de wal werden voortgetrokken
vertrokken destijds vier keer per dag vanuit
Leeuwarden naar Harlingen, Bolsward, Sneek en
Dokkum.
De Gouden Eeuw was ook een tijd waarin de adel
op kwam in Leeuwarden. De Eewal, Grote
Kerkstraat, Nieuwestad, Tweebaksmarkt en de
Weaze waren destijds de deftigste straten van
Leeuwarden. Hier woonden de rijke adellijke
families zoals Van Martena, Van Aylva, Van
Camstra en Burmania. Leeuwarden behoorde toen
tot de tien aanzienlijkste steden van Nederland.
Daarvan getuigen nu nog prachtige gebouwen als
de Kanselarij (waar recht gesproken werd), het
Stadhouderlijk Hof, de Waag (als centrum van de
handel), en de scheve toren de Oldehove.
In 1523 werden te Leeuwarden de prominente
rebellenleider en piraat Wijerd Jelckama en de
laatste overlevende leden van de Arumer Zwarte
Hoop (ook wel Gelderse Friezen genaamd)
onthoofd. De dood van Jelckama, die de neef was
van Grote Pier, markeerde een einde in een lange
periode van Friese opstanden sinds 1515.
Centraal Apotheek gebouwd in 1904 in Art
Nouveau-stijl
[bewerken] Na de middeleeuwen
Het welvarende Leeuwarden moest wel beschermd
worden tegen vijanden. Daartoe werd de stad
rondom van een gracht en wallen voorzien. Deze
verdedigingswerken zijn later, toen zij
overbodig werden, afgebroken of tot plantsoen
gemaakt. De grachten in de binnenstad zijn op
die van de Nieuwstad, Voorstreek, de Tuinen, de
Weaze en het noordelijke deel van het Schavernek
na allemaal gedempt. De grachten die gedempt
zijn betreffen o.a. die van Eewal, Tweebaksmarkt,
Nieuweburen, Grote Kerkstraat, en De Oude
Herengracht (zaailand). In de negentiende eeuw
ontstonden de eerste wijken buiten de
stadsgracht.
In de negentiende eeuw werden de verbindingen
van de stad verbeterd. In 1827 begon het rijk
met de aanleg van straatwegen van Leeuwarden
naar Overijssel en naar Groningen, Harlingen,
Sneek en Lemmer. Voorts werden de oude
trekvaarten uitgediept en verbeterd. In 1863
ontstond de spoorverbinding tussen Leeuwarden en
Harlingen. Snel daarna kwamen de lijnen met
Zwolle, Groningen en Sneek tot stand.
In 1944 werd een deel van de gemeente
Leeuwarderadeel geannexeerd, waardoor Leeuwarden
er 15.000 inwoners bij kreeg.
Laminaat Leeuwarden
|
:
